Actualidade / ArtigoVolver


Vigo, 22 de febreiro de 2007 (Publicado en La Región o 21/02/2007)

Protestas en San Caetano
 

Manuel Mera-

fs@galizacig.net


  Contra a privatización da xestión dos servizos de emerxencias, clic para aumentar
O mércores 15 de febreiro traballadoras e traballadores dos servizos de emerxencias tomaron Compostela para manifestar a súa oposición á Lei de Emerxencias de Galiza. Unha Lei que contempla a privatización da xestión e que, para os convocantes, conculca un dereito fundamental: a seguridade. (Fotos: ©galizacig.com).
A Policía local contra da Lei de Coordinación, clic para aumentar
O martes día 13 de febreiro, os policías locais de Galiza concentráronse diante do Parlamento para manifestar a súa oposición á Lei de Coordinación que se pretende pór en marcha. Unha Lei que, para a CIG-Administración supón introducir importantes retrocesos nas súas condicións laborais.
 
As mobilizacións de varios colectivos de traballadores afectados por modificacións normativas por parte da Xunta de Galiza -en proceso de debate- reflicten que cando menos falta receptividade. E, se algo así non se pode permitir por parte dun governo conservador, resulta abraiante e inaceptábel cando se produce con forzas políticas que predicaron sempre alternativas próximas ás reivindicacións laborais dos asalariados e asalariadas, e buscan decote seu voto e apoio. Semella demasiadas veces que hai un discurso distinto cando se está na oposición ou cando se forma parte do governo autonómico ou municipal; daquela, por exemplo, parece que toda a xestión que sexa posíbel se quere privatizar.

Eu son dos que apostou por un Executivo que rematara con 16 anos de políticas de dereita, ou centro dereita como algúns din, de submisión ao Governo central, de apoio a medidas que favoreceron secularmente a estratificación social e a emigración. Penso que no cambio realizado na Xunta de Galiza hai feitos positivos en materia de vivenda, comercio interior, cando se abanea a situación do estaleiro da ex-Astano, na aposta por un banco de terras, intentando endereitar a especulación inmobiliaria, en igualdade de xénero, ou facilitando a utilización de garderías ás familias traballadoras. Porén non vexo a mesma sensibilidade e xeito de proceder cando se trata de cuestións que atinxen as relacións laborais. Neste caso teño a sensación, como unha boa parte da clase obreira, de que ou se mira pra outro lado ou se manteñen as mesmas prácticas anteriores que favorecen a desregulación laboral e incentivan a precariedade e os baixos salarios.

En materia laboral só se fala a cotío de crear máis emprego, un tema que sempre vai unido, no marco do neoliberalismo, a máis productividade e maiores gañancias (ou sexa aos intereses da patronal) se non se clarifican as condicións de traballo. Esto merece ademais unha matización, porque unha boa parte dos novos postos son ocupados por inmigrantes, en moitos casos con condicións salariais e de traballo indignas, mentres a taxa de paro e emigración da mocidade galega mantense en máximos. Facendo que un dubide sobre a intencionalidade dos responsábeis do governo neste tema e os verdadeiros obxectivos, pra alén da leria feita en función do contexto. Un exemplo desto é o curso feito en Vigo con 500 universitarios galegos pra falar do emprego en Europa e, entre outras cuestións, ensinarlles como realizar un currículum pra conseguir emprego fora, na emigración, ao que asistiu o conselleiro de Traballo... e despois que se diga que non alentamos a emigración e que se afirme que compre atraguer inmigrantes e retornados porque falta xente de tal ou cal titulación. Semella un dobre discurso, que todas as opcións teñen igual valor.

O governo galego actual, pra se diferenciar do anterior, ademais de defender a nosa identidade cultural, lingüística, histórica, nacional, debe xestionar axeitadamente a cuestión pública e garantir a igualdade de trato. Porén tamén, apostar polos servizos e a empresa pública e mellorar as condicións de traballo dos asalariados e asalariadas que son a maioría social, deste xeito evitaríase a emigración e a desfeita demográfica. E esto último é o que sempre diferenciou a esquerda da dereita desde fai un século, xa que é un alicerce básico pra redistribuír a riqueza e construír unha sociedade máis xusta. Dirase que faltan competencias, pode ser nalgún caso, porén moitas veces non se ve vontade política abondo pra pedilas ou premer a quen as ten, máis ala dalgunha nota de prensa e a interpelación parlamentar. Calar estas eivas, algúns din que pra non favorecer a dereita, ademais de dar tranquilidade aos que governan non axuda a rectificar, e sempre remata afortalando a pasividade dos de abaixo e da mocidade, o apoliticismo, o derrotismo, ou a falsa idea de que todos son iguais e dar folgos á violencia... ou o retorno ao pasado.

 
 
  Manuel Mera,
secretario confederal de Formación Sindical e
Comunicación da CIG.
(Máis artigos...)
  Manuel Mera
 
Volver

Volver ao princípio


Ir á páxina de inicio
Confederación Intersindical Galega
www.galizacig.com

ÚLTIMA REVISIÓN: 22/02/2007
cig.informatica


 

web-espello en www.galizacig.org
e
www.galizacig.net (mirrors)


Para estar ao día da actualidade sindical en Galiza, subscríbete á lista de correo da CIG e recibe puntual notificación das
novas informacións, artigos, documentos, publicacións, convenios colectivos... que ofrece a CIG na sua páxina web galizacig.com.

Apúntate en: http://www.elistas.net/lista/galizacig/alta