Actualidade / Artigo O empresário Gustavo Cisneros é o “vértice” do complot contra Chávez Ramón Maceiras- O fallido golpe de Estado contra o presidente venezolano Hugo Chávez "foi fraguado en segredo por militares e alguns dos mas ricos empresários" deste país, segundo afirma o semanário estadounidense 'Newsweek'. E cita ao magnate da televisión Gustavo Cisneros como o "vértice" do complot. O Comité de Intelixéncia do Senado norteamericano proxecta investigar o ocorrido, xa que os contactos entre os participantes do fallido golpe e funcionários do Goberno do presidente George W. Bush foron "mas extensos que recoñeceu a Casa Branca", destaca o semanário, sen revelar as suas fontes. 'Newsweek' pertence ao grupo editorial de 'The Washington Post', un dos diários mas influintes de Estados Unidos. En Venezuela, os participantes no fallido golpe sustiveron que todo de forma improvisada tras un estalo de violencia que causou a morte de decenas de persoas durante unha manifestación de protesta contra Chávez, o pasado dia 11.Sen embargo, 'Newsweek' afirma que "no vértice" do complot estivo o multimilionário magnate da televisión venezolana Gustavo Cisneros, a quen descrebe como amigo do ex presidente George Bush, pai, e "rei dun império de negócios que se estende desde EEUU até o Cone Sul". Cisneros negou o seu papel nun suposto golpe de Estado, pero 'Newsweek' aponta que o empresario venezolano Pedro Carmona "foi visto sair da secretaria de Cisneros" antes de ir ao Pazo de Goberno para xurar o venres 12 de abril como presidente provisional. Carmona renuncio 24 horas mas tarde e Chávez recupero a Presidéncia o domingo 13. Segundo 'Newsweek', o lexislador venezolano Pedro Pablo Alcántara declarou á revista que o breve Executivo de Carmona foi organizado nas secretarias de Cisneros, e que este foi "o chefe supremo" do suposto complot.
'Newsweek' di tamén que Otto Reich, máximo responsábel de América latina no Departamento de Estado, admiteu que falara con Cisneros "duas ou tres veces" durante a intentona, pero só para buscar información sobre o que estaba a pasar. Segundo a revista, unha das chamadas foi feita por Cisneros para avisar a Reich o sábado 13 de que unha multitude de enfurecidos partidários de Chávez rodeara o edifício da sua emisora de televisión, Venevisión. O Departamento de Estado asegurou a semana pasada que Reich non falou con Carmona, pero instruiu ao embaixador estadounidense en Caracas, Shapiro, para que lle transmitise a mensaxe de que non debia disolver a Asamblea Nacional, o Tribunal Supremo ou suspender a Constituizón, pois Washington non poderia "traballar con [é dicer, recoñecer] un Goberno inconstitucional". 'Newsweek' sustén que o acontecido en Venezuela é mau para Cisneros, "que agora debe encarar a un iracundo Chávez", pero "pode ser pior para o resto dos venezolanos, porque o fallido golpe deu a Chávez unha excusa perfeita para reprimir aos meios de comunicación, e a todo o que se atreva a cuestioná-lo".
Estados Unidos "simpatizou" co rexime de Pedro Carmona, segundo unha carta dirixida aquel dia aos golpistas por parte de Luis Ferreira Marcano, o encarregado de negócios da Embaixada de Caracas en Washington e publicada polo diário 'Ultimas Notícias'. A carta fai referéncia a "unha chamada telefónica" que fixo "Phillip Chicola, do Departamento de Estado", ao encarregado de negócios en Washington, "a mañá" do venres 12, cando corria o rumor de que o presidente Hugo Chávez renunciara. Este contacto telefónico produciu-se despois do golpe de Estado contra o Goberno de Chávez na madrugada do venres, pero antes de que Carmona se autoproclamara aquela tarde presidente transitório de Venezuela, cando anuncio ao país a sua decisión de disolver a Asamblea Nacional e suspender os outros poderes públicos. "Dado que EEUU subscrebeu e apoia a plena vixéncia da Carta Democrática Interamericana (CDI), que condena calquera ruptura da legalidade constitucional, é necesário que a transición que esta operando actualmente en Venezuela, que comprende e coa cual simpatizan, conserve as formas constitucionais", indica esta carta facendo referéncia aos termos empregados na comunicación telefónica. Segundo a mesma correspondencia, EEUU "considera indispensábel que se logre a aprobación da Asamblea Nacional á renúncia do presidente Chávez e que, de haber recurso ao Tribunal Supremo, este tamén se pronuncie afirmativamente.
Gustavo Cisneros Rendis, 56 anos, é o home mais rico de América do Sul. A fins do 2001, Kofi Annan, Secretário Nacional das Nazóns Unidas, decidiu que fose 'membro activo da equipa de traballo da división Comunicación e Informática das Nazóns Unidas' (ICT, polas suas siglas en inglés, Information and Communication Technologies). Ademais, pertence ao directorio da Sociedade Americana de Arte de Estados Unidos e é un dos animadores de Global Business Dialogue (Diálogo de Negócios Globais), unha estrutura que 'pensa' toda sorte de futuros negócios mundializados. Manexa o seu próprio avión jet e pasa moitos fins de semana en República Dominicana, onde posui innumerábeis investimentos. A sua muller, Patricia Phelps -tamén das mais ricas famílias tradicionais venezolanas- acostuma ser clasificada como 'a muller mellor vestida do ano'. En abril de 2001 adquiriu a popular equipa de béisbol Os Leóns de Caracas 'para erguer o ánimo das barriadas caraqueñas' e mellorar a sua imaxe pública. Non resulta popular, non só porque se desplaza escoltado por unha nube de guarda-costas. A verdade é que os partidos de béisbol se presencian bebendo cervexa. E Cisneros ten agora a cervexa Rexional, competidora da Polar, producto de meio século do grupo Mendoza, o seu inimigo comercial. A Polar non entra mais aos estádios onde xoguen Os Leóns. En 1999, o Diálogo reuniu a Cisneros, Gerald Levine -entón presidente de Time Warner-, Thomas Middelhoff -presidente de Bertelsman- e Michio Naruto -vice-presidente de Fujitsu- para debater unha cuestión candente: 'fortalecer a posición da nosa rexión latinoamericana no desenvolvimento [...] que rexerá a medra do comércio electrónico'. Nunha carta premonitoria a Claudia Belo, da Fundación Pública de Argentina, Cisneros prognosticou en agosto de 1999 que 'se ben é certo, magoas representou vendas de US$ 170 millóns en 1999 [...]este comércio está a experimentar unha medra acelerada que lle levará a atinxir os US$ 8.000 millóns no ano 2003'. Cisneros tamén é conselleiro internacional da Sociedade Das Américas (The Americas Society), 'instituizón sen fins de lucro dedicada a informar á xente de Estados Unidos sobre as sociedades e culturas do Hemisfério Ocidental'.nesta sociedade comparte rois con outros latinoamericanos, como os chilenos Agustín Ewards, Alvaro Saieh, Fernando Léniz, Edgardo Boenninger, o venezolano Eugenio A.Mendoza -da segunda família mais millonaria dese país e a terceira continental-, o brasileiro José Ermírio de Moraes, da cuarta família latinoamericana; a multimilionária argentina Amalia Lacroze de Fortabat, o estadounidense David Rockefeller, etcétera.
Os conselleiros da Sociedade Das Américas non só son grandes millonarios e influintes políticos continentais. Tamén figura o paraguayo Conrado Pappalardo, o mesmo que hoxe é diputado e, á vez, está involucrado no asasinato do vice-presidente do seu país Luis María Argaña, ocorrido en marzo de 1999. E se non é un alcance de nome, seria a mesma persoa que, desempeñándose como chefe de Protocolo da Cancillería de Alfredo Stroessner, en xullo de 1976 calcou a George Landau, o embaixador de Estados Unidos da época -invocando 'un favor' solicitado a Stroessner pola sua colega Augusto Pinochet-, para que estampase sendeiros visas en dous pasaportes paraguayos falsos a nomee de Juan William Rose e Alejandro Romeral Jara, 'homes de negócio' que necesitaban viaxar a Washington.Non eran homes de negócio nen paraguayos, se non asasinos: Michael Vernon Townley, estadounidense alugado polos servizos de intelixéncia chilenos da época, e Armando Fernández Larios, oficial do Exército de Chile. Efectivamente, tiñan un 'negócio' en Washington, o asasinato de Orlando Letelier, acaecido o 21 de setembro dese mesmo ano.Landau fotografió os pasaportes antes de estampar visa-las e ésa foi o fio que lle permitiu ao fiscal Eugene M.Propper desenredar a mada do crime.Pappalardo foi un precursor da Operación Condor en estreita connivencia con Vernon Walters, entón chefe da CIA, e o xeral chileno Manuel Contreras, chefe do tristemente célebre Enderezo de Intelixéncia Nacional, DINA.Mais tarde, Landau foi embaixador en Venezuela e posteriormente presidiu a Sociedade das Américas, da que ainda é conselleiro. Diego Cisneros Bermúdez, o pai, naceu en Cuba pero emigrou a Venezuela a fins dos anos 20 (faleceu en 1980). O seu primeiro negócio adolescente foi unha venda de xeados e sorbetes que el mesmo fabricaba en casa con xelo picado. Cos anos, o seu espírito industrial foi devorado polo comerciante e os negócios de servizos. Antes de cumplir 21 mercou un camión que transformou no autobús O Expediño. Transcorria a década de 1930, mentres Venezuela dormia a ditadura de case 30 anos de Juan Vicente Gómez, un home que manexou o país como unha facenda desde o seu latifundio de Maracay. O bon foi que Diego aprendió inglés en Trinidade-Tobago, durante os seus estudos elementais no coléxio de curas irlandeses Mary's College, da orde Espírito Santo. O coñecemento dese idioma serviu-lle despois para traballar no Royal Bank de Canadá, desempeñarse nunha concesión Chrysler e comezar a entender-se cos gringos. O éxito económico tampouco non foi alleo á política porque O Expediño transportaba periódicos anti-Gómez producidos polo xoven Rómulo Betancourt, que por eses anos viveu tamén un breve exílio en Chile, onde se fixo socialista e abondo amigo de Salvador Allende, entre outros xovens políticos da época. Despois de O Expediño veu unha frota e mais tarde, 1939, o Pepsi Rabo.
Cando Betancourt encabezou o golpe que derrocou a Isaías Medina Angarita en 1945, aos 37 anos se transformou en chefe da 'Xunta Goberno'. As portas do pazo Miraflores -sede do executivo- abriron-se para o antigo dono de O Expediño en todos os gobernos de Acción Democrática (AD). Unha nova ditadura, iniciada en 1948 por un ex colaborador do 'golpe cívico militar' de 1945, o coronel Marcos Pérez Jiménez, derrocou ao romancista de AD Rómulo Galegos.Tras a caída desta ditadura de 10 anos por outro golpe 'cívico militar' en 1958, Cisneros pai tivo ao seu amigo Rómulo como presidente electo nas urnas entre 1959-1964. Carlos Andrés Pérez, un político AD a quen Diego coñeceu como adolescente, foi o seu ministro do Interior. O manexo político de Cisneros -pai e fillo- foi sempre 'en democrácia', como a entende o partido AD, coa doctrina 'política e negócios' rexendo a vida pública.Eugenio Mendoza Goiticoa (1906-1979), pioneiro dun grupo distinto ao dos Mendoza da cervexa Polar, ergueu un discreto negócio de compra venda de material de construcción, nacional e importado.O consumo do Estado foi determinante na medra da modesta ferretería desde que a aparición do petróleo transformou ao país agrario, ainda gobernado por Juan Vicente Gómez, inspirador do O outono do patriarca de Gabriel García Márquez.A fortuna de Eugenio Mendoza emergió e se consolidó ao calor de 'a realización do gasto público', no dicer do economista e historiador venezolano Domingo Alberto Rangel3.Mendoza interveu directamente na política, foi ministro de Fomento e membro da Xunta de Goberno que substituiu ao ditador Marcos Pérez Jiménez en 1958. Dos oito fillos varóns de Diego, só catro serviron para os negócios, dous faleceron en acidentes tráxicos. As tres mulleres da família non calificaron. Por selección darwiniana non foi o primoxénito, se non o terceiro fillo -Gustavo- quen se converteu no chefe da Organización Cisneros, ainda antes da morte do proxenitor. Diego quixo que todos os seus fillos estudasen en Estados Unidos antes de ingresar ao mundo venezolano dos negócios. Gustavo adquiriu o Bachelor of Science in Business Administration no Babson College de Wellesley, Massachusetts.
Cisneros é un incipiente Silvio Berlusconi caribeño, con aspiracións presidenciais en Venezuela -ainda que sexa via golpe mediático-militar-, accionista maior de Univisión, a principal cadea hispana de Estados Unidos. Desde 1998 está aliado con American On Line (AOL) en negócios Internet. Con esta combinación continental moldea e influi nas cabezas duns 500 millóns de latinoamericanos con productos como o chileno Don Francisco. Direct TV Latin -144 canais que chegan a 100 millóns de lares- e Play Boy TV Latin America -en español e portugués- sintonizan os canais rexionais baixo controlo Cisneros (VeneVisión de Venezuela, ChileVisión, Caracol Televisión de Colombia, Caribean Communications Network). Venevisión participou no golpe mediático-militar que instalou no poder en Venezuela ao empresario Pedro Carmona Estanga, chamado O Breve porque durou 28 horas. Fai anos que quere botar-lle man a Citgo, filial estadounidense da empresa estatal Petróleos de Venezuela, o botín do golpe de estado do 11 de abril de 2002. Citgo ten unha rede de distribución de 15.075 estacións de servizo en Estados Unidos e oito refinarias. En 2001 obtivo US$ 213 millóns de utilidade neta, consideradas baixas por Aram Rubén Aharonian, corresponsal en Caracas da revista Fenda de Uruguay. O xornalista crie que a obscura administración que inspirou o golpe -os seus executivos estarian a roubar e coimeando demasiado- adianta a sua privatización.'Tendo en Europa nove refinarias e dous no Caribe, ou sexa, 19 fose do país, tres veces mais das que temos acá, as utilidades netas non pasan de 500 ou 600 millóns de dolares', se queixou o xornalista venezolano na revista uruguaya. Cisneros participa en IAMP, Ibeiro-American Meia Partners, asociado con Hicks, Muse, Tate & Furst.IAMP, que arrincou en 1997 con un investimento de US$ 500 millóns, se uniu Co Sítio Ponto Com para dar orixe a Claxon Interactive Group, dedicado a programas e contidos en castelán para televisión, radio e Internet. A família emerxeu en 1939, coa representación da Pepsi Cola. Pero cos anos, Gustavo foi-se á Coca Cola. A través da embotelladora Panamco controla o praza latinoamericano de bebidas. Ademais, posui ou controla mais de 70 compañas en 40 paises e emprega a 37.000 persoas. En Porto Rico opera 44 tendas Blockbuster e a cadea de supermercados Aldea Xtra. Posui 7% das accións de Spalding, rubro desportivo con énfase en bólas de béisbol, e de Evenflo, productos para nenos. Os seus biógrafos só escreben garatuxas, pero ás veces se lles pasa a man coas frases curse. Para o colombiano Gerardo Reis, Prémio Pulitzer 1999, ten unha 'filantrópica obsesión polos graves problemas que sofre a educación en América Latina'. O analfabetismo funcional tamén angustia ao multimilionário venezolano: '...o 45% dos latinos que ingresan na escola primária xamais chega a graduar-se e dos poucos que acaban primária, o 40% non entende un ensaio de 500 palabras', cita Reis. Na prensa venezolana 'unha regra non escrita' obriga aos editores a examinar con lupa calquera texto que aluda ao intocábel empresario, escrebeu Reis na revista Poder de Miami, non como unha crítica se non como un eloxio. Cisneros apresentou-se a unha entrevista en The Wall Street Journal en 1994, escoltado polo seu amigo Vernon Jordan, advogado famoso e membro da xunta do Journal. A Gustavo atraen-lle o poder e a cultura. A sua cónyuxe Patricia Phelps colecciona arte latinoamericano. Ronald e Nancy Reagan os entronizaron na lista de convidados ilustres da Casa Branca. A nobreza europea os convoca ás suas galas importantes. Henry Kissinger e David Rockefeller distinguen-os coa sua amizade. Tivo vínculos co socialista Felipe González mentres estivo no poder en España, ainda que a sua adquisición das Galerias Preciados de Madrid non foi un bon negócio. Ten chegada co presidente George W.Bush, pero moito mais co seu papai, o ex presidente e ex director da CIA, quen quer anexar a empresa estatal Petróleos de Venezuela aos seus negócios de Texas. Cisneros e Bush acostuman pescar Na Florida e nos rios de Venezuela, de abundantes peixes de diversas espécies. De o que falarán mentres pescan? Cisneros tivo acceso a todos os presidentes de Venezuela, sexan 'adecos' (AD) ou 'copeyanos' (partido Social Cristián Copei), amizade con Rafael Caldera (copeyano, 1969-1974 e 1994-1999) e con Jaime Lusinchi (AD, 1983-1988), quen gobernou a meias coa sua secretária e amante dona Branca Ibáñez, meio colombiana, meio venezolana. 'Jaime' pediu-lle axuda para renegociar a déveda externa de Venezuela. Lusinchi e Ibáñez viven en Costa Rica baixo 'asilo político' porque en Venezuela os perseguen alegando que en 5 anos se haberian apropiado de US$ 8.000 millóns de dolares, cifra similar á acumulada pola Organización Cisneros en mais de meio século. | |||
 | |||
ÚLTIMA REVISIÓN: 14/01/2003 |
